Czy kiedyś zastanawiałaś się, jaka dokładnie jest różnica między pilatesem klasycznym a nowoczesnym? A może dopiero rozważasz rozpoczęcie tej formy ruchu, ale gubisz się w gąszczu ofert, szkół i podejść? W tym artykule chcę się z Tobą podzielić moim doświadczeniem, wiedzą i przemyśleniami po latach praktyki i nauczania pilatesu. Zobaczysz, czym różni się pilates klasyczny od jego współczesnych wersji, z czego wynikają te różnice i — co chyba najważniejsze — czy warto postawić właśnie na tę „oryginalną” wersję.
Co to jest pilates i skąd się wziął?
Zacznijmy od początku. Pilates to nie jest nowa moda, która zrodziła się na Instagramie. Jego historia sięga początków XX wieku. Twórcą metody był Joseph Pilates – Niemiec, który po wielu perypetiach życiowych (w tym internowaniu podczas I wojny światowej) stworzył system ćwiczeń służący poprawie zdrowia, siły i elastyczności.
Joseph Pilates nazwał swoją metodę „Contrology”, czyli nauką świadomego kontrolowania ruchu. Ćwiczenia te miały pomóc zarówno rekonwalescentom wojennym, jak i tancerzom czy sportowcom w odzyskaniu sprawności i utrzymaniu zdrowego ciała. Pilates był wielkim zwolennikiem precyzji, kontroli i harmonii między ciałem a umysłem.
Z czasem metoda rozpowszechniła się na całym świecie, ale – jak to zwykle bywa – przeszła sporą ewolucję. I właśnie z tej ewolucji zrodził się podział, o którym dziś mówimy: pilates klasyczny i pilates nowoczesny (czyli współczesne odmiany).
Czym tak naprawdę różni się pilates klasyczny od nowoczesnego?
Jeśli spojrzeć z zewnątrz, te dwa podejścia czasem mogą wyglądać podobnie — mata, spokojne ruchy, skupienie na oddechu, praca z „corem”. Ale diabeł tkwi w szczegółach.
1. Podejście do metody i struktury
Pilates klasyczny to wierne trzymanie się systemu stworzonego przez Josepha Pilatesa. Ćwiczenia wykonywane są w określonej kolejności, nie są „ulepszane” ani zmieniane. Instruktorzy klasyczni często mówią, że każda zmiana w tej metodzie to jak „poprawianie Mona Lisy”.
W nowoczesnym pilatesie jest więcej elastyczności. Instruktorzy często dopasowują zestawy ćwiczeń do potrzeb klienta, mieszają techniki, dodają nowe elementy, czasem łączą pilates z jogą, fizjoterapią, a nawet treningiem funkcjonalnym.
2. Sprzęt i rekwizyty
Klasyczny pilates często opiera się na pracy ze specjalistycznymi sprzętami, które Joseph Pilates sam zaprojektował: reformer, cadillac, chair czy barrel. Ćwiczenia na macie (matwork) to tylko jedna część całej metody.
Nowoczesny pilates bywa bardziej „mobilny” — często ogranicza się do ćwiczeń na macie, nieraz z dodatkami typu piłki, taśmy, gumy czy hantle. Niektóre szkoły idą nawet w stronę bardziej dynamicznego treningu całego ciała.
3. Ruch jako system
W klasycznym pilatesie cała sekwencja ćwiczeń jest traktowana jako jeden płynny system. Tzn. nie chodzi o pojedyncze, wyizolowane ruchy, tylko o przejrzysty „ciąg” pracy z ciałem – od rozgrzewki aż po zaawansowane ćwiczenia siłowe i rozciągające.
W wersjach nowoczesnych często koncentrujemy się na danej partii ciała: dzisiaj nogi, jutro brzuch, a pojutrze zajęcia relaksacyjne. Dla niektórych to zaleta, dla innych — odejście od pierwotnego ducha tej metody.
4. Sposób nauczania i podejście do ucznia
To chyba jedna z najbardziej wyczuwalnych różnic. Na zajęciach klasycznych możesz poczuć się trochę… pokornie. Instruktorzy zwykle są wymagający, pilnują precyzji, nie pozwalają „iść na skróty”. Przypomina to trochę dobrą szkołę baletową — nie chodzi o to, żebyś się spociła, tylko żebyś poruszała się dokładnie, świadomie, z maksymalną kontrolą.
W nowszych szkołach jest często więcej luzu, indywidualne podejście, a czasem wręcz elementy „zabawy ruchem”. Dla kogoś, kto dopiero zaczyna i szuka bezpiecznej aktywności — to może być bardzo przyjazne.
Dlaczego warto dać szansę pilatesowi klasycznemu?
Z mojego doświadczenia wynika, że klasyczny pilates przynosi bardzo głębokie i trwałe efekty. Ale to nie jest droga na skróty. Jeśli myślisz o nim jak o zajęciach fitnessowych „dla formy na wakacje” – możesz się rozczarować. Jeśli jednak oczekujesz realnej, systematycznej poprawy sprawności ciała i świadomego ruchu — to może być coś dla Ciebie.
1. Skuteczność jako efekt systemu
Klasyczny pilates działa, bo jest logicznym, przemyślanym systemem. Tu nie ma przypadkowych ćwiczeń. Dzięki temu nawet osoby z problemami z kręgosłupem, bólem bioder czy sztywnością w ramionach mogą poczuć realną ulgę. Miałam uczennicę po trzech operacjach kolana, która po roku pracy w klasycznym systemie odzyskała pełen zakres ruchu i pozbyła się bólu przy chodzeniu po schodach.
2. Świadomość ciała
Pilates klasyczny uczy precyzji i kontroli. Zaczynasz zauważać, jak stoisz, jak oddychasz, jak porusza się Twój kręgosłup. Dla mnie to była największa zmiana — nie tylko czułam się lepiej fizycznie, ale też „byłam bardziej w sobie”.
3. Dyscyplina i systematyczność
To może jest kontrowersyjne, ale warto to powiedzieć: pilates klasyczny stawia wymagania. Uczy dyscypliny, cierpliwości, rozwija siłę — nie tylko mięśni, ale też charakteru. Przypomina trochę naukę gry na instrumencie. Czasem jest trudno, ale warto wytrwać.
A może jednak pilates nowoczesny? Kiedy to dobry wybór
Żeby nie było — nie chcę demonizować nowoczesnych form. Sama czasem prowadzę zajęcia mniej restrykcyjne, bardziej „dla ciała i relaksu”, bo wiem, że wiele osób tego właśnie potrzebuje. Jeśli:
– jesteś po urazie i potrzebujesz dostosowania ruchu do swojej kondycji,
– dopiero zaczynasz i boisz się, że klasyczny pilates będzie za trudny,
– lubisz urozmaicenie i różne „smaczki” w treningu,
– szukasz spokojnej aktywności, a niekoniecznie systemu ćwiczeń na lata,
— to być może lepiej zacząć od pilatesu nowoczesnego. A potem, kto wie — może z czasem zapragniesz wejść głębiej w klasykę?
Jak zacząć i nie pogubić się w ofertach?
Z mojej perspektywy najlepszy sposób to po prostu spróbować. Wybierz się na zajęcia klasycznego pilatesu, potem na nowoczesny – porównaj. Zobacz, jak się czujesz, jaki jest prowadzący, jaka atmosfera w studiu. Ciało da Ci odpowiedź.
Kilka praktycznych wskazówek:
– Jeśli chcesz klasycznego pilatesu, szukaj nauczycieli z certyfikatem klasycznym (np. Romana’s Pilates, Classical Pilates USA, Peak Pilates).
– Nie bój się sprzętu — to nie jest „tylko dla zaawansowanych”. Reformer może być wielką pomocą.
– Pamiętaj: pilates nie musi boleć. Jeśli coś jest nie tak, trzeba pytać, szukać innego nauczyciela. Dobry instruktor wesprze, a nie zniechęci.
Moja historia — krótko o tym, jak to wyglądało u mnie
Zaczynałam od pilatesu nowoczesnego. Lubiłam to — było przyjemnie, spokojnie, elastycznie. Ale w pewnym momencie zaczęło mi brakować struktury, konkretu, poczucia, że idę w jakimś kierunku. Kiedy natrafiłam na studio klasycznego pilatesu, poczułam różnicę. Było trudno, miejscami frustrująco, ale też niesamowicie satysfakcjonująco.
Po kilku miesiącach moje ciało zmieniło się nie do poznania — nie chodzi tylko o wygląd, ale o sposób, w jaki się poruszam, jak siedzę, jak oddycham. Dziś, jako nauczycielka, najchętniej dzielę się właśnie tą klasyczną ścieżką. Bo wiem, że naprawdę działa.
Podsumowanie – który pilates wybrać?
Jeśli szukasz trwałej zmiany, silniejszego, zdrowszego ciała i jesteś gotowa trochę się zaangażować — daj szansę pilatesowi klasycznemu. To nie jest droga na skróty, ale prowadzi do naprawdę pięknych efektów.
Jeśli potrzebujesz luźniejszego podejścia, relaksu czy powrotu do formy po przerwie — może na początek lepszy będzie pilates nowoczesny. To nic złego. Najważniejsze to zacząć od tego, co Cię zachęca, co Ci służy.
Bo w końcu — niezależnie od podejścia — pilates to cudowna metoda, by zaprzyjaźnić się ze swoim ciałem i zadbać o siebie z czułością.
A Ty? Masz już swoje doświadczenia z pilatesem? Znasz obie wersje czy dopiero zaczynasz swoją drogę? Napisz w komentarzu, co myślisz o pilatesie klasycznym i czy chciałabyś go spróbować.
0 komentarzy